Kurs Perl – cz.1

Ten wpis rozpoczyna nową, kilkuczęściową serię na moim blogu, w której postaram się opisać podstawy języka Perl. Tak samo jak we wszystkich innych swoich poradnikach zakładam, że czytający ma jakieś pojęcie o programowaniu i dlatego nie będę tłumaczył np. czym jest zmienna i instrukcja warunkowa ponieważ nie jest to kurs podstaw programowania jako takiego. Teorię też ograniczę do minimum, w końcu każdy lubi od razu rzucić się na kod, a jeśli chce się poczytać historię technologii, albo pooglądać schematy to na oficjalnej stronie albo na Wikipedii jest to opisane dużo lepiej ;) Dzisiejszy odcinek jest raczej takim pilotażowym wpisem, który pozwoli mi sprawdzić jakie jest zapotrzebowanie na tego typu tekst i czy styl pisania wam odpowiada. Jeśli powstaną kolejne to na pewno będą bardziej bogate w konkrety.

Jeśli uważasz treść tutaj zawartą za wartościową i chcesz żeby powstawały kolejne części zostaw Lajka na Facebooku, albo skrobnij jakiś komentarz np. z sugestiami jaki zagadnienia powinienem w kolejnych częściach poruszać ;)

Po tych krótkich ogłoszeniach zaczynajmy :)

1. Wstęp

Perl jest językiem interpretowanym. Został zaprojektowany do analizy danych tekstowych i tworzenia raportów. Z biegiem czasu trochę się rozbudował i pozwala na dużo więcej, jednak pewnie będziesz go wybierać głównie potrzebując jego pierwotnych możliwości czyli musząc przeanalizować tekst. Wszechstronność Perla pozwala pisać w nim w sposób proceduralny, obiektowy lub funkcyjny.

2. Jak to uruchomić?!

Jeśli siedzisz na Linuxie lub Macu  to właściwie sprawę środowiska masz załatwioną, a jeśli w miarę regularnie robisz aktualizacje to jest nawet duża szansa, że nie jest to środowisko z epoki krzemu łupanego. Posiadacze Windowsa mają o tyle trudniej, że muszą skorzystać z przeglądarki i ściągnąć interpreter. Osobiście ze strony Perla pobrałem DWIM Perl for Windows, który zawiera interpreter Strawberry Perl i edytor Padre, the Perl IDE, który pozwala uruchomić nasz program jednym kliknięciem, bez grzebana w konsoli i jest wystarczający na początek.

Programy możesz pisać w dowolnym edytorze tekstowym typu Gedit pozwalającym zapisywać pliki bez formatowania.

Żeby uruchomić program w linuxowym terminalu przejdź do katalogu gdzie zapisałeś plik i wykonaj komendę (u mnie na lamerskim Ubuntu działa :P ):

W przypadku Windowsa jeśli korzystasz z podanego wcześniej edytora to wystarczy, że znajdziesz przycisk „Run„.

Na Macu procedura wygląda prawdopodobnie bardzo podobnie jak na Linuxie, ale nie mam jak sprawdzić :P

3. Pierwszy skrypt

Co to byłby za kurs bez „Hello Worlda”? Dlatego teraz, zanim zacznę omawiać język Perl napiszemy w nim skrypt wyświetlający ten kultowy napis. Niestety w przypadku tego języka nie będzie tylu fajerwerków i magii co np. przy Hello World w C++. Cały skrypt to aż jedna linijka:

Po jego zapisaniu i uruchomieniu zobaczysz na ekranie napis „Hello World!”. Znak nowej linii dodałem ze względów estetycznych :P

Po tym spektakularnym osiągnięciu czas zająć przyziemnymi rzeczami czyli podstawami języka.

4. Zmienne

W Perlu występują zasadniczo dwa rodzaje zmiennych: skalarne i listowe. Nie ma tutaj statycznego typowania, tzn. deklarując zmienną nie podajesz jej typu. Dzisiaj powiem tylko o zmiennych skalarnych.

4.1 Zmienne skalarne – liczby

Zmienna skalarna to taka zmienna, która przechowuje po prostu pojedynczą wartość. Jeśli programowałeś w innym języku takim jak C++ czy Java to tam zmiennymi skalarnymi były zmienne np. typu int, string, double…

Zmienną skalarną deklaruje się przy użyciu znaku dolara ($) po którym podaje się nazwę. Nazwa musi zaczynać się od litery, cyfry albo znaku podkreślenia. Przykład utworzenia zmiennej, która będzie przechowywać wartość ‚1’:

 Małe i duże litery są rozróżniane w nazwach zmiennych.

Liczby mogą być całkowite, jak ta pokazana powyżej, zmiennoprzecinkowe z kropką oddzielającą część całkowitą od ułamkowej, albo w postaci wykładniczej. Liczbę w systemie ósemkowym można wpisać dodając zero na początku, a w systemie szesnastkowym dodając ‚0x’.

 

Jeśli wpisujesz dużą wartość możesz użyć znaku podkreślenia oddzielającego grupy cyfr dla poprawy czytelności zapisu.

 Przy okazji zobaczyłeś, że operacje kończone są znakiem średnika ( ; ), a komentarz można dodać na końcu linii poprzedzając go znakiem #.

4.2 Zmienne skalarne – tekst

Dziwne by było, gdyby język stworzony do przetwarzania tekstu nie potrafił przechowywać go w zmiennych. Dlatego teraz trochę o zmiennych tekstowych.

Ich deklaracja wygląda tak samo jak liczb, z tą różnicą, że zawartość podajemy między znakami apostrofów lub cudzysłowów. Różnica między nimi jest taka, że w przypadku cudzysłowów wstawione w tekst odwołanie do zmiennej zostanie zamienione na wartość tej zmiennej, zaś przy apostrofach tekst będzie interpretowany dosłownie. To samo dzieje się ze znakami specjalnymi i innymi znakami sterującymi np. znakiem nowej linii, przy wpisywaniu tekstu w apostrofie wyrażenie \n nie spowoduje przejścia do nowego wiersza. Zmienną w tekście wpisujemy poprzedzając jej nazwę znakiem dolara ($) czyli tak samo jak przy deklaracji:

Konwersja między tekstem i liczbami nie wymaga od nas żadnych dodatkowych zabiegów, Perl wszystkim zajmie się sam, dlatego bez problemu można przypisać liczbę do tekstu, albo zamienić tekst na liczbę, ale o tym następnym razem.

5. Podsumowanie

W pierwszej części kursu Perla pokazałem całkowite podstawy podstaw czyli deklarację zmiennych. Ale jak wspomniałem na początku ten wpis służy głównie do zapoznania się z waszymi oczekiwaniami co do tego typu treści. Kolejne będę już pokazywały więcej przydatnych rzeczy, a jeśli chcecie to mogą być też dużo dłuższe, tak żeby jeszcze więcej zagadnień w nich zawrzeć za jednym razem.

Jeśli spodobał Ci się ten wpis to komentuj, udostępniaj, lajkuj post i całego bloga na Facebooku (dzięki temu będziesz na bieżąco informowany o nowej treści) i czekaj na kolejne ;)

Jedno przemyślenie nt. „Kurs Perl – cz.1

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *